Mares Meydanı’ndan az önce geçtik, 5. bölgeye doğru ilerliyoruz tamam.
AnlaşıIdı, tamam. Concorde 7 numaralı giriş kapısındaki
ekiplerin görev değişimi tamam.
Görev değişimi tamamlanınca, merkeze bildirin. Tamam.
Tamam, 5. bölgeye ilerliyoruz.
- 5. bölge ne alemde? Tamam. - Şu anda problem yok. Tamam.
- AnlaşıImadı tekrar edin. - Şu anda 5.bölgede problem yok. Tamam.
- 26. bölgeden haber alamadık. Tamam. - Biz merkeze gidiyoruz. Tamam.
- Yerinizden ayrıImayın. - AnlaşıIdı.
- Herhangi bir olay olduğunda, bize bildirin. - AnlaşıIdı. Tamam.
- 28. bölgede hiçbir olay yok. Tamam. - AnlaşıIdı. Tamam.
- AnlaşıIan Leon kafeyi satmış. - Ciddi misin?
Fazla gerginsin.
- Bak, bizim fahişe semt değiştirmiş. - Öyle mi?
Sanırım gündüzleri bir bankada çalışıyor. Onu tanımak zor olmalı.
Beni şaşırtıyorsun. Ben onu golf pilotuyla tanıyorum.
- Merhaba, komiserim. - Müşterileriniz hâlâ gelmedi mi beyler?
AşağıIık herifler. Burada ağaç olduk. En azından birer sandviç getirebilirdiniz.
Biz gidip yiyelim, size de getiririz.
Teşekkür ederim. Bunun anlamı nedir?
- Neyin? - Bunların işte.
Deniz ürünleri, salatalar... Hiçbiri sandviçe benzemiyor.
- İstiridye alsana. Sevmez misin? - Seviyorum ama...
- Bunu anlamak istiyorum. - Anlayacak bir şey yok.
İstifa mektuplarını yazdım. Hepsi bekliyor. Sadece imzalanmaları gerek.
- Gidişimizden memnun olacak birçok insan tanıyorum. - Hiçbiri umurumda bile değil.
Önemli olan, hayatta uygun anda değişiklik yapmak.
- Sence aptallık etmiyor muyuz? - Ediyoruz, evet.
- Ya oğlun? Buna oğlun ne diyor? - Christian mı?
Mutluluktan uçuyor. Televizyonda Antille'leri
izledikten sonra, gün boyu kendini yelken eğitimine verdi.
Katia'nın "New York New York"una gitmeye ne dersin?
İş için mi, eğlence için mi?
Her ikisi de olabilir ama uzun zamandır iyi bir eğlenceye gitmedik.
İyi akşamlar, komiserim.
- İyi akşamlar, prenses. - İyi akşamlar, komiserim.
- Eric için teşekkür ederim. - Söyle ona, bir daha aptallık etmesin.
- Çünkü bir dahaki sefere bırakmam. - Elbette.
- Senin şu arsa nerde demiştin? - Yine başlama. Adalarda.
- Sence orada otel iş yapar mı? - Arsanın fiyatı aldığımdan beri üçe katlandı.
- Peki sence bizde otelci suratı var mı? - Sende yok.
Önemli değil, sen mutfakta durursun. Patroniçe midyesi.
O hâIde, bir midye, bir kızartma, 2 yumurta, böbrek... hepsini istiyorum.
Fiyatlar kazık.
İyi akşamlar. Stan seninle değil mi?
- NasıIsın? - İyiyim.
Şampanya!
Pekâlâ, anlaşıIan bizi terk ediyorsunuz.
- Sizi özleyeceğiz. - Arkamızda insanlar var. Nöbeti devralacaklar.
- Evet, arkası asla kesilmez. - Sizin genç polisleri tanıyorum.
- Onların hiçbirinde sizdeki hoş çekicilik yok. - Cazibe, sevgili Katia.
Nadir bulunan bir parfümdür. Artık bizim gibiler yok. Kristal vazo kırıIdı.
- Hiç pişmanlık duymayacak mısın? - Hayır.
- Senin güzel gözlerin ve gülümsemen hariç. - Ve şampanyan.
İçelim.
Harika hayatım. Bu baylar bizi terk ediyor, sanırım haberin vardır.
- Hayır. - Adalara gidiyorlar.
- İkisi birlikte. YaşIı homolar gibi. - Moda böyle. Elden bir şey gelmez.
Keyfinize bakın.
- Oğlunu da götürüyor musun? - Evet. Tabii ki.
- Peki ya okulu? - Okul her yerde var, değil mi?
Hem de çok. Sonunda okuma yazma öğrenemeyecek göreceksin.
Evet, sevgili Joe. - Sana söz vermiştim ya, şimdi onu tutuyorum.
- Peki neymiş bu söz? - Schneider.
- Schneider, ne? - Burada, 10 dakika önce girdiğini gördüm.
- Emin misin? - Onu 18 ay boyunca, trende her gün görüyorum.
- Teşekkür ederim, sevgili Joe. - Pekâlâ.
- Ben görevimi yaptım, komiser. - Evet, vicdanın rahat olsun. Joe Binnard.
- Schneider burada. - Schneider mı?
- Nerede? - Hayır, burada kal.
Beni bir kez hakladı ama ikinci kez olmayacak.
- Ne yapıyoruz? - Gidelim.
- Tadını çıkarıyor, aşağıIık. - Uzun sürmeyecek.
- Beni tanıdınız mı, Bay Stan? - Çekil şuradan.
Elimde size göre bir şey var, uyuşturucu. Çok kaliteli.
Bütün ilişkileri biliyorum. 10 poşet, 20 poşet. Bu iş kaçmaz!
Beni dinle evlat, git kendine biraz yer fıstığı al.
Schneider!
Ne istiyorsun? Hey, arabam!
Bu taraftan baylar.
- Bir tane daha. - Evet, ama bu bizden.
Evet, biliyorum. Tek diyebileceğim, bunu yapan pisliği tanıyor musun?
- Hayır. - Peki tam olarak nasıI oldu?
Ne önemi var?
- Yine de rapor hazırlamak gerekecek. - Evet, elbette.
Ya oğlu? Simon'un bir oğlu vardı değil mi? Christian.
- Evet, öyle. Ben vaftiz babasıyım. - Ya annesi?
ÖIdü, doğum sırasında.
Emniyet Genel Müdürüne
Efendim, size şu andan itibaren Ulusal Polis Gücündeki
polislik görevimden istifa ettiğimi bildirmekten onur duyarım.
1 Aralık 1984 tarihinden itibaren, sorumluluklarımı
yerine getirmiş biri olarak huzur içinde görevimden ayrıIıyorum.
Bir polis için tutulan yas asla uzun sürmez.
Aradan 2 yıI geçti, artık örgütlü suçlarla mücadele birimi şefiyim.
Ve bu bir tesadüf değildi.
Polis kurumunda neden kaldığımı bilebilecek tek kişi bendim.
Simon'a yaptığı gibi Schneider'ın suratını
kana bulamayı hayal etmediğim tek bir an bile geçmiyor.
Günaydın.
- Günaydın, komiserim. - NasıIsın?
- Günaydın. - Günaydın, komiserim.
- Merhaba patron. - Merhaba kızlar.
- Evet? - Komiser bey, müdür bey sizinle konuşmak istiyor.
Stan, yarım akşamki basın konferansını sakın unutma.
- Onlara ne söylememi istersin? - Ne olursa.
Hepsi yeni şefin suratını görmek istiyor. Onlara çeteleri çökerteceğini söyle.
- Bundan hoşIanırlar. - Hayal gücün muhteşem.
16. bölgedeki tüm büyük marketler izlemeye alındı.
Şüphelilerin kayıtları inceleniyor.
- Merhaba beyler. - Günaydın, şef.
- Bir rakam söyle patron. - Tek başına bulamıyor musun?
- Evet ama siz farklısınız. - 4 ya da 2
- 7. Harika. - İşte gördün.
Maurin, Ordonnet sokağındaki Yugo'larla ilgili ayrıntıIı bir rapor hazırla.
- Her zamanki titizliğinle. - Zanichevo ve Jaclivic. Ünlü kadın tüccarları.
Kesinlikle. Bunları bileşik zaman dilek kipinde bir rapor olarak yaz.
Bir de komiser Pezzoli'nin aptal olduğunu gösterir özel bir paragraf ekle.
Aptal yerine tutarsız demek belki de çok daha az kaba kaçacaktır.
NasıI istersen. Biliyorsun sevgili Maurin,
polis bir gün Fransız akademisine girerse bunda payın büyük olacak.
Schneider konusunda haklıydınız. AnlaşıIan geri döndü.
Schneider mı? Bu bilgiyi nereden aldın?
- Sokaktan. Bütün belirtiler doğruluyor. - Göreceğiz.
Hayır, bunu yapma. Uyarıyorum, seni almam.
Vaftiz babayı ve oteli rahatsız etmek yok.
- Bu kez sorun ne? - Matematik öğretmeni.
- Şaşı. Bana 8 yerine 3 verdi. - 7 yerinde de 4, biliyorum.
Daha önce söylemiştin. Kendini yenilemelisin.
- Seninle kalmak istiyorum vaftiz baba. - Tam babanın oğlusun.
Simon gibi inatçısın. Beni rahatsız ediyorsun. İşlerim var.
- Rahatsız etmeyeceğim, söz. - Pekâlâ. Gel hadi.
- Sana yemek yapacağım, göreceksin. - Bocus yapacaksan, kabul.
Bu arada bana bir daha "vaftiz baba" diye seslenme.
YatıIı okulun yöneticilerini aramam gerekecek. Müdürü, tüm görevlileri...
SıkıIdım, sürekli bahane arıyorum. Senden sorumlu değilim ben.
- Süt yok mu? - Hayır, yok.
Unutma, bunu alışkanlık yapamazsın.
Her kötü not sonunda bana gelirsen, burada oturmaya başlarsın değil mi?
- Dinliyor musun? - Evet, vaftiz baba.
- Çarşafları nereye koydun? - Çekmeceye.
Hani gürültünle beni rahatsız etmeyeceğini söylemiştin.
Tek ailem sensin. Nereye gitmemi istersin?
Evet, biliyorum. Ama yarın, doğruca yatıIı okula.
GüçIü olduğunu biliyorsun. Gözlerini senin kadar iyi kullanan hiçbir çocuk tanımıyorum.
- Bunu bana da öğret, işime yarar. - Vaftiz baba.
- Evet. - Biraz kalabilir miyim?
Sorunun ne biliyor musun? Susmayı hiç bilmiyorsun.
Şimdi beni biraz rahat bırak da, okuyayım. Yarın düşünürüz, oldu mu?
- Canın cehenneme. - Kimin canı?
Benin canım, sevgili komiser. Çünkü canım sende.
- Bana bir şey söylemeyecek misin? - Her zaman her şeyi söylüyorum, komiser.
- Birinin geri döndüğünü söylemeyi unuttun ama. - Kimin?
Al, yut şunu. Belki dilin açıIır. Hadi, öt bakalım.
- Schneider geri dönmüş, biliyordun. - Sadece dedikodu duydum.
Adamlar öyle söylüyor, hepsi bu.
Seni kodese tıkmıyorsam, Schneider'ı enselememe yardım edeceğin içindir.
Bunu sakın unutma, anladın mı?
Seni boş yere rahatsız etmek istemedim.
- Beni içeri atmayacak mısın? - Seni içeri neden atayım?
İçerir kurtlar atıIır, koyunlar değil.
"Fredo maçı kazanmak üzere, evet az kaldı"
"Evet, bir sol daha geldi. Bir sağ kroşe. "
"Sol. Evet, şimdiden maçın galibi belli, Fredo. "
- Döndün demek. - Evet, gördüğün gibi.
- Vatan hasreti. - İçeri gir.
- Beni gördüğüne sevinmedin mi yani? - Tabii ki, sevindim.
- Ama bu çok tehlikeli. - Öyle mi, kimin için?
- Senin için. - Benim için kaygılanman büyük incelik.
- Sanırım polislerle yemek yiyorsun. - Komiser Stan'ı kastediyorsun.
2 yıIdır peşimi bırakmıyor. Arkadaşının ölümünden beri.
Fransa'ya döndüğünü öğrenmiş. Seni enselemek için plan yapacaktır.
Bu yüzden beni anla. Senin için korktuğumu söyleyecektim.
Senin çapındaki bir insanın korkudan ölmesi haksızlık olur.
4, 3, 2, 1, 0.
İn. Hadi.
- Başlayalı çok oldu mu? - 15 dakika. Buradan girin.
Affedersiniz, beyler.
Banka zırhlı aracına yapıIan saldırıya dair elimizde bulunan
tek ciddi bilgi Maudin'den geliyor. Bir çingene ekip söz konusu.
Çevreyle çok fazla ortak noktası bulunmayan gençler.
Buna tüm bilgilerimi ekledim. Ortam ya da değil,
birkaç haftada çözülecek bir sorun. Hepsi kolay bir yem.
Buna kolay yem derseniz, hayal kırıklığına uğrarsınız.
Bu işi yapabilecek ve onlara bir köpek gibi eşlik eden birini tanıyorum.
- Adı Schneider. - Yine Schneider meselesine başlamayın.
Tam 2 yıIdır sürüyor. 2 yıIdır bizi uğraştırıyorsunuz.
Hayal görüyorsunuz. Belki de, eylemi uydu aracıIığıyla Caracas'tan yönetmiştir.
Bence o Venezüella'da ve buraya gelip hayatını bir kodeste geçirmeye niyeti yok.
Sayın müdürüm, Bay Pezzoli fahişeleri ve pezevenkleriyle uğraşsın.
Araç soygunu benim görevim. Tabii, izin verirseniz.
Tek başına mı? Her zamanki gibi. Bay Stan, her şeye rağmen
eski tip özel tabanca yerine, polisin daha bilimsel yöntemleri
olduğunu kafanıza sokmanız gerekeceği kanısındayım.
Kovboyları severim ama yalnız filmlerde.
- Pekâlâ, budala. - Komik biri.
- Ekim V-1 duyuyor musunuz? - Adamımız çıktı, gri bir BMW.
Burası V-2, BMW Verniquet sokağında Porte Maillot'ya gidiyor.
Adamımız 2 kişiyle geri geliyor. BMW'ye biniyorlar, izliyoruz.
Burası V-3, bekliyoruz.
- Ne yapıyorsunuz? - Peşindeyim.
Ben ilgilenirim, siz geride durun.
Kelepçeleri çıkar.
Dördünüz o arabada ne halt ediyordunuz, o top büyüklüğündeki silahla?
Top mu? Ben de sadece P38 vardı, diğerlerini bilemiyorum.
- Onlara sormadım. - Gizlilik gereği değil mi?
Rahatsız mı ediyor? Baş başa mı kalalım? Hadi, bize izin ver Eric.
- Onun rahatsız ettiğini söylemedim. - Ama bana güvenmek isteyeceğini biliyorum.
Tıpkı aşk gibi. Dikizciye ihtiyaç yok.
İşte anı fotoğrafları. Lyon Bankası, Magenta Bulvarı.
17 Mart 1985, Fransız Ticaret Bankası. Yine sen.
Yine sen, bak arabanın arkasına oturmuşsun.
Vennes bankası şubesi, Lafayette Sokağı.
Muhteşem büyük bir bina. Biraz amatör, resim çekilirken gülümsemeliydin.
- Bu kesinlikle bana benzeyen biri. - Bir ikiz öyle mi?
Güzel bir savunma fikri. Avukatın bununla
mahkemede epey bir dantel örer gibime geliyor.
Başında bir bere var. Ben asla bere takmam.
Kaybettin René. Uzun bir süre cellatlarınla hücrende harp çalacaksın.
Ayrıca karının seni 20 yıI bekleyeceğini sanmam.
Bu sabrı sadece anneler gösterir.
- Ben bir sosyal hizmetliyim. - Kişisel barometrende ne yazıyor biliyor musun?
- Geleceğin uçurumun kenarında, René. - Yani? Nereye geleceksiniz?
Bildiğimiz hâIde, banka soymana neden izin verdiğimizi sanıyorsun?
Kendine hiç sormadın mı? Haftalarca ekibini sadece izlememiz normal mi sence?
Neden sadece senin küçük oyunlarını izlemekle yetindik?
- Schneider geri döndü, bunu biliyordun. - Artık görüşmüyoruz. O bir hasta.
- Önüne geleni mıhlıyor. - Hiç nedeni olmadan Sumatra'yı bile öldürdü.
Herkes için tehlikeli biri. Bu yüzden yerini bana söylemen yararına olur.
- Bunu yapamam. - Beni iyi dinle, 2 yıI dönmesini bekledim.
Onu haklamak için her yolu kullanacağım anladın mı?
Onunla artık görüşmüyoruz. Manuche'larla iş peşinde olduğunu öğrendim.
Ciddi biri değil, ona güvenilmez. Onu ne kadar az görürsen, o kadar iyi.
Tam olarak değil René. Onu yeniden gördüğünü ve yerini söylersen daha iyi.
Kurtulursun. Özgür olursun. KarşıIıklı.
Ben bu tür yemleri asla yemedim. Schneider'a gelince, size yardım edemem.
Ben de öyle. Üzgünüm.
René Pignot. Harika, komiser Stan. Ben de kendisini arıyordum. Müfettiş.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
- Yalnız değil misin? Bu çocuk kim? - Dikkat et onu kıracaksın. Çok duygusaldır.
Hayır. Bu küçük sefil benim vaftiz oğlum.
Siz tanışın, ben hemen dönüyorum tamam mı?
- Merhaba. - Merhaba.
- Dünkünden daha iyisin. - Anlamadım.
- Dün getirdiği kızdan daha iyisin. - Dün burada bir kız mı vardı?
Evet, iri bir sarışın. Bu sabah gitmeden önce bize yumurta bile yaptı.
- Yani geceyi burada geçirdi. - Evet.
- İkisi de hiç durmadan güldüler. - Tamam, gidebiliriz.
Sen eve iyi bak, bücür.
Ona bücür diye hitap etme. Hem madem dışarıda yemek istiyorsun,
neden sarışınını çağırmıyorsun? Sana eşlik etmekten çok zevk alacaktır.
Brigitte...
- Az önce ona bir şey söyledin mi? - Hayır.
Sana bir teklifim var, sen küçük dostlarınla ilgilen
ve benimkilerden elini çek tamam mı? İnan böylesi daha iyi olacak.
- Tamam, Stan. Kızdın mı? - Ona ne söyledin?
- Dün burada başka bir kız olduğunu. - Seninle duygusal yaşam ne kadar kolay.
Neyse, ben gidip yiyecek bir şey hazırlayayım bari.
Merhaba, beyler.
Kouebi, sen de çıkar belgelerini.
Beni tanırsın komiser, düzgün biriyim.
Seni tanıyorum ve tanıdıkça daha çok seviyorum, sevgili Kouebi.
Hayır, sen zahmet etme. Nedenini biliyorsun değil mi?
O budala birazdan gelir.
Atla arkaya.
- Bunu neden yaptın Stan? - Bana Stan deme.
Ben ne yaptım? Beni enseleyecekler, farkında değil misin?
- Devam et, dinliyorum. - Bilmiyorum.
Belleville'de Faslı Kadir'in yerinde bir mal teslimi yapılacak.
Kadir umurumda değil, kiminle ilgilendiğimi biliyorsun.
Banka aracına yapıIan saldırı, Manuche'ların işine benziyor.
Bir dakika, Rocky adında biri var. Bütün bildiğim bu.
Ya muhbirlerin? O eylemi tek başlarına mı yapmışlar?
Schneider'la yapmışlar. Bunu bir fahişe söyledi.
Peki ya Schneider? Onu nerede bulabiliriz?
Onu sık sık Carmoni'lerin yerinde görenler var.
- Bu akşam çalışıyor musun? - Çoktandır rahatsızım.
- Ama sertifikam da var. - Öyle mi?
Fransa'nın iklimine alışamadın mı? İstersen seni ülkene geri gönderebiliriz.
Hayır, komiser. Sadece basit bir grip hepsi bu.
Bu iyi, çünkü bu gece sana ihtiyacım var.
Banko 2.000 frank. 8.000 frank, evet.
- 3.000 frank banko, eller Iütfen. - 9
- Merhaba baylar. - Baylar... bir saniye.
- Komiser, sizi gördüğüme çok sevindim. - Öyle mi?
Geleceğinizi haber verseydiniz, sizi daha iyi karşılardık.
- Neden? - Bilirsiniz, müşterileri en küçük şey bile korkutur.
- O zavallılar, hepsi çok hassas. - Size ne ikram edeyim, komiser?
- Ayrıca anlaşmamızda bu yoktu. - Anlaşmalar politikaya benzer
- zaman geçtikçe sürekli değişir. - Ben asla bir politikacı değilim.
- Kurallara uyarım, çekinecek hiçbir şeyim yok. - Schneider'ı kabul etmen hariç.
O buraya 2 yıIdır hiç gelmedi. Artık kimseye zarar veremez.
AnlaşıIan gözleriniz bozulmuş. Bir göz doktoruna görünmelisiniz.
Servis. Çok teşekkür ederim. Personel.
- 12.000 banko. Eller Iütfen. - 9.000.
12.000 banko. Elleriniz. 12.000 banko, 7.000.
- Masada 6.000 frank var. - 5.000 koyuyorum.
- Bana vermiyor musunuz? - Hayır, beyefendi tek başına bankoda.
Hayır, beyefendiyle paylaştım. Üzgünüm, ben beyefendiyle paylaştım.
Bu işler hep böyle değil mi? Burası genelevden farksız.
- Bırakın beni! - Lütfen sakin olun.
- Komiser Iütfen sakin olur musunuz? - Tabii olurum.
Kimlik kontrolü! Lütfen herkes kimliklerini çıkarsın!
- Neler oluyor Louis? - Kulübü kapatmak istiyorlar.
Komiser bey, Schneider'ın buraya geldiğini düşünüyor.
Schneider kaçığın teki, her yerden kovuldu.
- Onu neden biz kabul edelim ki? - Bilmiyorum.
- Belki sizi korkutuyordur. - Ne tür bir oyun oynuyorsunuz komiser?
Saklambaç, bir pislikle. Küçükken diğerlerinin hile yapması
beni kızdırırdı, buna şimdi de katlanamıyorum.
- Size karşı hile yapmıyoruz. - Umarım.
Çünkü güzel bir mekanınız var, kötü niyetli insanları kabul etmeniz çok yazık olurdu.
- Ona Schneider'dan sen mi söz ettin? - Schneider'dan falan söz etmedim.
Kimseden söz etmedim. Ama bu iyi oldu.
Bu adi herifin size oyun oynadığını anlamamıştınız.
Bir dahaki sefere adi lafını kendine saklarsın.
Sana çok yakışır.
- İyi akşamlar, komiser bey. - İyi akşamlar.
- Bir içki alır mısınız? - Evet.
- Uzun zamandır görünmüyordunuz. - Evet.
Ama bakıyorum siz hep buradasınız, görevinize sadıksınız.
Özlettin. Yolu biliyorsun. Geliyorum şimdi.
- Merhaba, sevgili Topaze. Hâlâ aynı iş mi? - Evet.
Buna sevindim.
- SağIığa. İyi misin? - İyiyim. Çok iyi.
- Ama Simon'un oğlu bende. - Hâlâ mı?
Evet. YatıIı okula katlanamıyor. Ben de sonsuza dek ona bakamam.
- Üstelik zor bir çocuk. - Sana uyarsa, hafta sonlarında
- arada bir Trouville'e götürebilirim. - Elbette ama şimdilik benimle kalsa daha iyi.
Daha 10 yaşında. Sakıncası yoksa 2-3 yıI daha bakir kalmasını istiyorum.
- Serseri! Abartıyorsun. - Hayır, seni tanırım ben.
- Schneider. Sana bir şey hatırlatıyor mu? - Evet. Bir çatlağı.
Bana o lazım. Onu bu aralar gördün mü?
- 1 kez, yaklaşık 3 hafta önce. - Kızlarından biriyle mi yattı?
Hayır, yanında güzel bir kadın vardı. KızıI saçIı.
Ayrıca senin Schneider o kıza abayı yakmış görünüyor.
- Adını biliyor musun? - Sanırım Sandra'ydı.
YanıImıyorsam Lombard sokağında bir kuaför dükkanı var.
Onu tanıyorum. İzninle.
Alo, Serge. Uyandırdım mı? Sanırım Schneider'ın izini buldum.
Lombard sokağında bir kadın kuaförüne uğruyor.
Sandra adında biri, bizde bir dosyası olmalı.
İIgilenir misin? Tamam.
- Burada ne yapıyorsun? - Stan sana bir soru sorabilir miyim?
- Evet, tek ve zekice bir soru olsun. - Babam nasıIdı?
- İyiydi. - Hayır, polis olarak. İyi bir polis miydi?
Polis deme. Polis diyen insanlar onu sevmeyenlerdir.
- O iyi bir polisti. - Büyüyünce bu mesleği yapacağımı hiç sanmıyorum.
Haklısın, bu meslek değil. Başta öyle olsa da.
- Peki sen ve babam neden kaldınız? - Çok iyi bir soru.
Bunu ben de hep soruyorum.
- Peki neden devam ediyorsun? - Devam etmiyorum.
Dayanıyorum. Baban zamansız gittiği için.
İşini bitirecek vakti olmadı. Eminim bulunduğu yerde bu canını sıkıyordur.
Onun adına ben tamamlayacağım. Anlıyor musun?
- İyi ki vaftiz babamsın. - Ben vaftiz oğlum olmanla övünüyorum.
Ama buna bir gerekçe yaratıIır.
Hadi.
- Tamam, memur bey. - Hoşça kalın.
- Güle güle.
Baylar, o sizindir.
- Nereye gidiyoruz? - Hava almaya.
- Evet, René firarda mısın? - Komiser, burada ne arıyorsunuz?
Seninle samimi konuşmaya karar verdim.
Ve her şeyin dürüstçe konuşulmasını, anlıyor musun?
Bu da ne demek oluyor? Beni çıkarmanızı istemedim.
Aptal olma. Bedava. Ben sunuyorum. Reddedemezsin.
Ederim. Geldiğim yere dönmek istiyorum. Buna hakkınız yok.
Hayat çok garip. Geçen sefer konuştuğumuzda, adeta nazlanıyordun.
Yatmak isteyen, ama bir erkeğin yatağına girmeye
- cesareti olmayan bir kadın gibiydin. - Garip karşılaştırma.
Buna metafor denir. İstersen biraz edebiyat üstüne çalış
ilerde işine yarayabilir.
Bunlar, beni çıkardığınızı söylemek için miydi?
Hayır. Geçen sefer konuştuğumuz şeyi hatırlıyor musun? Pezzoli gelmeden önce.
- Hayır. Yine Schneider meselesine girmeyelim. - Gireceğiz, sevgili René.
Schneider'dan söz edeceğiz. Ve sen işe koyulacaksın.
Bu kez sağlam adımlarla.
Bu dümende büyük risk alıyorum, farkında mısınız?
Schneider'ı ona teslim etmemi istiyor, bu bir intihar.
Ya bu ya da kodes. Ama ne kadar süre?
Yargıçlarla bu asla bilinmez.
- Seni içeriden çıkardı, bundan yararlan. - O lanet herifi atlatabilirim.
- ÜIke dışına çıkarım. - Seni enselerdi.
Fransa dışında tutunacak dalın yok. İngilizce bile bilmiyorsun.
Schneider. Bu durumdan kendimizi sıyırsak, iyi olur.
Komiser onun izini bulur bulmaz canına okuyacak.
- Mum gibi sönecek. - Seçme şansın yok.
Biz bir şey bilmiyoruz. Seni görmedik. Geleceğin için sadece berbat diyebilirim.
Çok teşekkür ederim. Baylar.
- Stan neyin peşinde? - Hiçbir şeyin.
- Yazık. - Bana sorarsanız, fazla ileri gidiyor.
Sandra. 27 yaşında. İyi bir ailesi var.
- Babası Ulusal Demiryollarında. - Bunları nereden buldunuz?
Kuaföre arada bir bronzlaşmaya gelen birini sıkıştırıp elde ettik.
Adı Aldo Bénani. 1952, Sotto Marina, İtalya doğumlu.
1980'de 2 yıI hapse mahkum edilmiş.
Suçu kadın ticareti ve birkaç silahlı soyguna iştirak.
Bennani, General Society 1980 Strasbourg.
- Oradaydı. - Evet.
Amacımız bu adamın kellesi değil. O bir araştırma basamağı.
Bunda yanıImamalıyız. Sandra'yı 48 saat içinde büromda istiyorum.
- Peki hangi suçlamayla? - Mekanında uyuşturucu bulacağınıza eminim.
- Ya bulamazsak? - Sen iyi bir polissin, sevgili Maurin.
Hayal gücünü çalıştır. Uyuşturucu bulacağınıza eminim diyorsam, eminimdir.
Özür dilerim. René Pignon'nun firarıyla ilgili kulağına hiçbir bilgi geldi mi?
- Yaygara çıktı. - René Pignon mu? Kaçtı mı? Hayır.
Biliyorsun, hepimiz başka dosyalarla meşgulüz.
- Neden? - Yok bir şey. Pezzoli biraz abartıyor.
Birine yardım edebiliyorsan, bu ben olmalıyım.
Bir şey öğrenirsem asla saklamam.
Özellikle Pezzoli söz konusu olunca, ben hep buradayım.
Teşekkür ederim.
- Yine mi Brigitte'e gidiyoruz? - Hayır, bu kez Carole'a gidiyoruz.
Bir arkadaş.
Yaramazlık yapmayı bırak.
Beni çok iyi dinle şimdi, bu kez hiçbir şey söylemeyeceksin.
Geçen seferki gibi yapma, yoksa hiç yemediğin kadar sert bir tokat yersin.
Hadi, bu taraftan.
- Merhaba, burada mı? - Merhaba, evet burada.
Süper!
- Merhaba. - Merhaba, Carole.
Seni canavarla tanıştırayım. Kendisi vaftiz oğlum Christian.
- Merhaba, Christian. - Merhaba.
- Yüzme biliyor musun? - Evet, biraz biliyorum.
Bu çok iyi. Burada geliştirirsin. Git vestiyerden bir mayo giy.
- Hoş çocuk. - Evet, hoş.
Ama inatçı. Ona dikkat etsen iyi olur, biraz çapkın bir çocuktur.
Mayoyla çok ileri gidemeyeceğini biliyorsun. Seni bir çocukla hayal edemiyorum.
- Ben de. - Gelecek hafta sonunu unutmadın değil mi?
- Ne? - Stan...
Deauville! Hayır, elbette.
- Yer ayırttın mı? - Evet.
Ama sanırım tarihi biraz ileri almamız gerekecek.
- Ama seni yeterince göremiyorum. - Kesinlikle haklısın.
Tamam, seni ararım.
- Stan çok iyi biri. - Evet.
Dün Çin lokantasına gittik, harikaydı.
Bir sürü köfte yedik. Sonra Brigitte bana çubuklarla nasıI yeneceğini öğretti.
- Brigitte mi? - Evet.
Pislikler! Sizler pisliksiniz! Salonuma uyuşturucuyu siz koydunuz.
Madam, polislik mesleğini bu denli alçalacak kadar küçük görmeyin Iütfen.
Bunun kokain olduğunu söyleyen yok. Uzman raporunu beklemek gerek.
Ben sana sormadım. Polislik oynayacağına
- git Boulogne ormanında kendine iş bul. - Güzel bir fikir, madam.
Sizi polis akademisindeki genç polislerin
yönlendirilmesi işine vermeli. Sizi bekleyen epey işsiz var.
- Sicilim bakirdir. - Tebrikler.
Yargıda bile bakirelik günümüzde az görülen bir durum, öyle değil mi?
Ama 2 yıI önce bir sorgulamanız olmuş galiba, yanıIıyor muyum?
3 yıI önce sayın komiser. Tanık olarak.
Senlis randevusu. Bir soygun hikâyesi.
Reine Paddock'ta. Ama tabii tesadüfen oradaydınız, değil mi?
Tesadüfen. Böyle demiştim. Gerçek buydu.
Tüm çıplaklığıyla. Sevdiğim tarz.
- Peki bu adamı tanıyor musunuz? - Evet, bir müşterim.
Siz bilmiyor olabilirsiniz, ama onun sicili hiç de bakir değil.
- Ne yapmamı istiyorsunuz? - Onu sık görüyor musunuz?
Salonda. Ultraviyole için gelir. Bronzlaşmaya.
- Başka? Özel bir şey için gelmez mi? - Siz beni ne sandınız?
Mondain'deki meslektaşlarınız size söylemiş olmalı.
Tek bilmek istediğim, neden başıma bu çorapları ördüğünüz.
Elimi görmek ister misin? Valeden sonra kupa papaz.
- Tam bir katil kafası değil mi? - Bu suratı hiç görmedim.
- Neden? Seni düzerken gözünü mü kapadın? - Orgazm sırasında bu normal.
- Ya sen? Sen verirken gözlerini yumar mısın? - Hayır!
Aldırma, sevgili Maurin. Matmazel sana cinsel eğitim vermeye çalışıyor.
Size söyleyecek bir şeyim yok. Hiç.
Bir şeyler bilseydim bile asla söylemezdim.
- Hepiniz çürümüşsünüz. - Başlangıç olarak...
Cellatlarla birlikte, güzel bir süite yerleşeceksin.
- Uyuşturucu kaçakçıIığından. - Pekâlâ.
- Sorgu hakimine yöntemlerinizden söz edeceğim. - Avukatın huzurunda.
Bizim daktiloların hiç aksamadığı çok eski bir formül var.
- Beni çok uzun tutamazsınız. - Maurin, bayanın tutuklanmasını
duyurmak için basını çağır. Böylece kuaför salonunun reklamı olur.
Ve eğer Schneider sizinle görüşmeye gelmek isterse
ona bir izin ayarlayabilirim. Güzel değil mi?
- Bu arada Maurin, gözlerini gerçekten kapar mısın? - Ne zaman?
Şey yaparken.
İyi geceler tavuk. Evet benim. Çok güzel ama Sandra'yı
serbest bırakırsan, çok daha iyi olur.
Bu artık benim elimde değil, sorgu hakiminin elinde.
İsmi Bay Cardinal. AkıIda tutulması kolay. Kardinaller her yerde görülmez.
Bunların bedelini ödemek istemiyorsan,
onu serbest bırakmaya baksan iyi olur. Anladın mı?
- Hadi, toz ol. - Neyin var senin?
Seni bekleyecek vaktim yok. Hadi toz ol.
- Ne oldu? - Hiç. Hadi, git yatağına.
Kadınlar çok ilginç. Benimkine ilk rastladığımda
tam kıvamındaydı. Bombeli, çekici.
- Beni anlıyor musun? - Evet, elbette.
İIk başta muhteşemdi. Sıra dışı bir cinsel çekiciliği vardı.
Sonra 2 yıI geçti, kafasına zayıflamayı taktı.
Saplantı işte. Mümkün olan her rejimi yaptı.
AkıI almaz şeyler. Rendelenmiş havuçlar, sebze suları...
- Christian çıkmadı mı? - Merhaba, komiser. İçeride kimse yok.
- Önceden çıkmış olmalı. - Emin misiniz?
- Evet az önce vestiyeri kilitledim. - Polis, kimlik ver.
- İyi numara, az daha kaygılanmaya başIıyordum. - Sen hangi kapıdan çıktın?
- Duvardan atladım. - Tamam, hoşça kalın.
- Merhaba müfettiş. - Müfettişe itaat edeceksin.
- Sakın yanından ayrıIma tamam mı? - Benimle gel.
Geçen seferki gibi Louvre müzesini tercih ederdim, mezarlıkları çok sevmem.
- O hâIde dikkatli ol. - Ne demek istedin?
Çok adam gönderdim. Dostlarınla karşılaşırsın.
Hem dulları da düşünmeli. Teselli bekleyen çok dul var.
- Onlar mezarlık dulları. - Mizah anlayışını sevmedim.
- Benim için neler buldun? - Schneider benimle bağlantı kurdu.
- Desene hiç vakit kaybetmemiş. - Bana bir adam gönderdi.
Bir iş peşinde, adam topluyor. Firar ettiğimi duyunca beni görmek istemiş.
- Neden? - Hiç bilmiyorum.
Tek bildiğim bana gizli bir randevu verdiği. Salı için.
- Randevu yeri neresi? - Chatillon yukarı. Öğleyin.
- Güzel. Orada olacağız. - Ama ben de olacağım.
Haklısın ama bizler çıIgınız.
- Benden ne istiyorsunuz? - Pekâlâ René. Demek muhbircilik oynuyoruz.
Ben kimseye bilgi sızdırmadım komiser.
Demek Alfred de Musset'nin mezarında kendine gelmek için bulunuyordun.
İyi bilgilenmişsiniz. Neler oluyor? Orada sadece komiser Stan'la karşılaştım.
- Artık ortak değil misiniz? - Sadece aynı mesleği yapıyoruz.
Dahası birbirimizin canını yakmaya çalışıyoruz.
Bu yüzden, ona anlattıklarını bana da anlatacaksın.
Schneider'in aracı geliyor. Yalnız değil. O kullanmıyor.
Schneider, teslim ol!
Çevren sarıIdı! Orada olduğunu biliyorum!
- Bu taraftan çabuk! - Aptal!
- Rocky! - Ateşi kesin!
- Tebrikler komiser. - Yine ne var?
Gelin, size bir şey söyleyeceğim.
- Size teşekkür etmek istiyorum. - Canın cehenneme.
Bir dahaki sefere fahişe ve pezevenklerinle ilgilen.
La Villette muhteşemdi, oraya tekrar çıkalım.
Tabii çıkacağız. Bu arada yukarı da çıkacağız çünkü asansör çalışmıyor.
- Hadi, tabanları yağla. - Géode harikaydı.
- Evet. - Géode ne demek?
Aslında biraz karışık. Genel olarak anlatmak gerekirse,
yıIdızlar gibi kristalleri olan bir tür mağara.
Kıpırdama.
- Ne oldu Stan? - Yok bir şey, gel.
Nereye gidiyoruz?
Soygun sırasında, pencerede duran bir kadının dışında
hiçbir şeyin dikkat çekmediği bildirildi. Tamam, ararım.
- Neler oluyor? - Sana sonra açıklarım.
Christian sana emanet. Uslu dur ve sakın korkma.
- Ama komiser... - Ben asla korkmam.
İyi akşamlar baylar.
Biraz rahatsız da.
- Hayır, yapma komiser. - Bana kasayı açacaksın.
- Ama ben şifresini bilmiyorum. - P38 Özel 6 kurşun.
Kurşun hızı, saniyede 442 metre. Bu yeterli mi?
Sanırım.
Çantaya.
- Geldiğini gördüm komiser. - Kasana çok büyük bir para koydum.
- Sanırım soyulan zırhlı aracın parası. - Schneider.
Anlamaya çalışma ama bana bir şey olursa,
müdüriyete haber vermekle seni görevlendiriyorum.
Patron, Aldo'nun uğradığı yerlerden birini tespit ettik.
- Schneider'ın adamı mı? - Evet.
Pekâlâ, gidelim.
Benden ne istiyorsunuz? Nereye götürüyorsunuz?
Seni güzel bir yere götürüyoruz. Umarım hoşuna gider.
- Çıkarın kafasındakini. - Hayır, durun. Yüzünüzü görmek istemiyorum.
- Komiser Stan, memnun oldun mu? - Sizler tavuksunuz.
- Patronunu görmek istiyoruz. - Benim patronum yok.
- İşsizmiş. - Schneider nerede?
- O da kim? - Bırak numarayı.
- Kimden söz ettiğimi biliyorsun. - Yemin ederim, hiçbir şey anlamıyorum.
Bildiklerini anlatmazsan, seni kodesten hiçbir şey kurtaramaz.
Seni öldürebiliriz, umurumuzda değil. Schneider öldürdü deriz.
Dinleyin, onun yerini söyleyemem. Çok dikkatlidir.
İhtiyacı olunca beni telefonla arar.
Şimdi çok iyi düşün, bir yerlere çok sık uğruyor olmalı.
- Carmoni'lerin yerine sık uğrar. - Hepsi bu mu?
Durun, birkaç kez Rocky'nin evine gittik.
Kim bu Rocky? Eylemlerde sizinle birlikte çalışan biri mi?
- Ben hiç eyleme katıImam. - Peki nerede bu Rocky?
Belleville bulvarında küçük bir dairesi var, 26. blok, 4. kat.
- Evet, sanırım 4. - Görüyorsun, verici olmak o kadar da zor değilmiş.
Başlangıç için yeter. Kodeste arkadaşlarına da vererek hizmet edebilirsin.
Göreceksin, senden çok hoşIanıp yine isteyeceklerdir.
Evet, küçük kuşlara yiyecek ver.
- Kim o? - Ben Maurin.
- Christian'ı yalnız mı bıraktın? - Hayır, komiser Orsoni'yle birlikte.
- Onun Scrabble oynuyorlar. - Güzel. Scrabble'da çok iyidir.
- Hiç rahat bırakmıyor. - Bilmez miyim.
Ama kendini sevdiriyor. Size yiyecek getirdim.
Neredeyse 10 saattir buradasınız.
- Madam Sandra'dan haber var mı? - Yargıç onu serbest bırakmış.
Yetersiz delil. Tahmin ettiğiniz gibi. Bizi çok iyi atlattı.
Herkesi şaşırttı. Gerçek bir baş belası.
- Tebrikler. - Üzgünüm, komiser.
Ayrıca, Schneider olayından sonra herkes polisliği bırakacağınızı söylüyor.
- Herkes saçmalıyor, Maurin. - Antille'lere gitmiyor musunuz?
- Hayır. - Çocuğu ne yapacaksınız?
YatıIı okula dönecek. Sonra sık sık sıvışarak, gelip başımın etini yiyecek. Rutin.
Ama sonuç olarak ona alıştım. Çok garip.
Bizimle kalacağına sevindim. Biraz kabasınız ama
- yöntemlerinizden nefret etmiyorum. - Buna sevindim.
Bu aşağıIık Schneider kendini göstermeyecek.
- Acaba Aldo bizi yanlış mı yönlendirdi? - Schneider mutlaka gelecek.
- Ama ne zaman? - Telefon edebilir miyim Iütfen?
- Rocky? - Evet.
Benim. Gelmeyeceğim. Aldo enselenmiş.
- Konuşmuş olmalı. Dikkatli ol. - NasıI buluşacağız?
Her zamanki gibi ama yarın.
- Aradığı yeri tespit etmeye çalış. - Biraz kısa.
- Schneider nerede? - Tanımıyorum.
Onun yerini söylemezsen, o küçük lanet suratını parçalara ayıracağım.
- Bırakın, ben hiçbir şey bilmiyorum. - Telefon açtı, onu duyduk. Söyle.
O Schneider mı? Manşet olan adam.
İnan bana, kodesi boylayacaksın.
Hayır, hiçbir şey yapamazsın. 14 yaşındayken babamı mıhladım.
- Beni korkutacak kişi sen değilsin. - Patron!
Arama noktasını tespit ettik. Bir kafeden, 144 Maine Caddesi.
Artık sana ihtiyacımız kalmadı, tek yapacağımız
seni pisliklerinle birlikte çöp kutusuna atmak.
Hadi, kelepçeleyin.
Polis. 10 dakika önce buradan biri telefon açtı.
- Hatırlamak zorunda değilim. - Bence hafızanı yoklamalısın.
- Saçları kabarık ve kıvırcık biri. - Evet.
- Michel Lazard. - Lazard?
1 haftadır otelde kalıyor. Arada bir kahve içmeye gelir.
- Fazla konuşmaz. - Bana 2 şey söylemiş oldun, teşekkürler.
- Bay Lazard'ın odası. - 24
- Kaçıncı kat? - 2. kat.
Hadi, şuraya girin ve kıpırdamayın.
- Çabuk ateş et, hemen bitsin. - İstediğim şey bu değil.
İstediğim şey eşitlik.
2 yıI önce birini vurdun, bir polisi. Bir köpek gibi.
- O bunu hak etmiyordu. - Umurumda değil, işini yap.
- Gevezeliğinle başımı ağrıtma. - Eskiden olsa bunun için idam edilirdin.
Ama yine de ödeyeceksin. En az 20 yıI yiyeceksin.
Yaşlandığını göreceksin, yavaşça. Kadınsız, kimsesiz.
Sonra çökmüş hâIde çıkacaksın. Bitmiş, kötü beslenmeden çürümüş.
- Geriye sadece hastane kalacak. - Ya kaçarsam? Bunu düşündün mü?
Bir gün kaçarsan, seni dünyanın sonuna dek izlerim.
Ödemen için.
Tüm pisliklerini ödemen için. Son kuruşuna dek.
Kamyonumda ne yapıyorsunuz? Çıkın çabuk!
20 yıI! Ceza indirimi olmadan.
Artık sizin.
- Harikasın vaftiz baba. - Bana vaftiz baba dememeni söylemiştim.